1

(…) ludzie ochoczo swoich panów zmieniają w nadziei, że lepiej na tym wyjdą, co jest powodem buntów przeciw danemu rządowi, chociaż później, gdy dola ich się pogorszy, ludzie poznają swój błąd. s.12

2

Wszak bez pomocy krajowców i z najpotężniejszą armią nie można opanować żadnego kraju. s.12

3

(…) kto drugiego podnosi, ten sam upada (…). s.22

4

Jak przed walką nie może zwycięzca na nikogo liczyć, tak po walce nie ma się kogo obawiać. s.25

5

(…) ci książęta, którzy więcej folgowali zniewieściałości, niż pilnowali wojny, postradali swe państwa, w czym najważniejszą przyczyną była wzgarda dla sztuki wojennej, tak samo jak jej pielęgnowanie pomaga władzy nad państwem. s.74

6

Kto by zawsze i wszędzie tylko dobrych uczynków był zwolennikiem, ten wśród mnóstwa złych ludzi musi upaść. Zatem dla własnego utrzymania przystoi każdemu księciu uczyć się być złym i z tej nauki korzystać lub nie korzystać, stosownie do potrzeby. s.78

7

Zatem mądrzej jest za skąpca uchodzić, z czego tylko hańba, lecz bez nienawiści powstaje, niż się o imię hojnego ubiegać, a tym samym zostać zdziercą, bo to i hańbi, i nienawiść za sobą niesie. s.82

8

Roztropny książę nie może i nie powinien dotrzymać słowa, jeśliby to było ze szkodą dla niego i skoro ustały powody, które go do dania słowa skłoniły. Gdyby wszyscy ludzie byli uczciwi, rada ta nie byłaby na swoim miejscu, lecz ponieważ są przewrotni i na dane słowo nie zważają, więc i książę nie powinien dotrzymać słowa (…). s.88

9

(…) książę nie ma się czego spisków obawiać, jak długo lud mu sprzyja; lecz jeśli lud jest nieprzychylny i nienawidzi go, wówczas wszystkich i wszystkiego musi się lękać. s.93-94

10

Nie należy bowiem upadać w nadziei, aby nas kto podniósł, bo ta nadzieja bardzo jest omylna, a jeśli nie omyli, to nader niebezpieczna, gdyż taki ratunek pachnie nikczemnością i nie zależy od nas, a jedynie ów ratunek jest dobry, pewny i trwały, który od osobistej naszej zdolności należy. s.120-121

11

(…)wypowiedzenie prawdy nie obraża księcia; lecz gdyby każdemu wolno było prawdę księciu powiedzieć, powaga jego poszłaby w poniewierkę. s.116

12

Jego [księcia] powaga zyskuje także przez otwarte działanie, zwłaszcza jeżeli się deklaruje otwartym przyjacielem lub nieprzyjacielem i bezwarunkowo czyjąś stronę popiera. Taki zawsze lepiej na tym wyjdzie niż ktoś neutralny (…) s.110

13

Lecz zdaniem moim lepiej i korzystniej jest działać rączo niż z wielkim namysłem; wszak szczęście to kobieta, którą jeśli chcemy przychylną sobie zrobić, trzeba bić i szturchać, bo wtedy więcej nam sprzyja, niż gdy ozięble z nią postępujemy. s.125-126

Słowniczek

makiawelizm – koncepcja polityczna zalecająca stosowanie zasady cel uświęca środki; postawa charakteryzująca się cynizmem i brakiem skrupułów w dążeniu do celu [SJP PWN]

 

Za możliwość zapoznania się z lekturą dziękuję Wydawnictwu MG

Wioletta Terefenko

Absolwentka filologii angielskiej (Uniwersytet Rzeszowski) i Szkoły Pisarzy (Uniwersytet Jagielloński). Trochę zaczytana, czasem rozpisana, zawsze głodna wiedzy.

2 odpowiedzi do “13 wskazówek jak zdobyć i utrzymać władzę według Niccolo Machiavelliego”

  1. Witaj!
    Nie słyszałam wcześniej o tej książce, ale dzięki Tobie mam ochotę ją przeczytać, ponieważ słyszałam wcześniej o takiej postaci jak Machiavelli czy Borgia, ale tylko z gry pt,, Assasin Creed „. Chętnie bym ją przeczytała. :)

  2. Wstyd mi się przyznać, ale ja „Księcia” nie czytałam, jakoś nie mogę się zabrać, a to naprawdę interesująca pozycja. Muszę się chyba w końcu do tego jakoś zmobilizować.

    Pozdrawiam ;)

Odpowiedz na „Izabela RejmanAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *