1

(…) ludzie ochoczo swoich panów zmieniają w nadziei, że lepiej na tym wyjdą, co jest powodem buntów przeciw danemu rządowi, chociaż później, gdy dola ich się pogorszy, ludzie poznają swój błąd. s.12

2

Wszak bez pomocy krajowców i z najpotężniejszą armią nie można opanować żadnego kraju. s.12

3

(…) kto drugiego podnosi, ten sam upada (…). s.22

4

Jak przed walką nie może zwycięzca na nikogo liczyć, tak po walce nie ma się kogo obawiać. s.25

5

(…) ci książęta, którzy więcej folgowali zniewieściałości, niż pilnowali wojny, postradali swe państwa, w czym najważniejszą przyczyną była wzgarda dla sztuki wojennej, tak samo jak jej pielęgnowanie pomaga władzy nad państwem. s.74

6

Kto by zawsze i wszędzie tylko dobrych uczynków był zwolennikiem, ten wśród mnóstwa złych ludzi musi upaść. Zatem dla własnego utrzymania przystoi każdemu księciu uczyć się być złym i z tej nauki korzystać lub nie korzystać, stosownie do potrzeby. s.78

7

Zatem mądrzej jest za skąpca uchodzić, z czego tylko hańba, lecz bez nienawiści powstaje, niż się o imię hojnego ubiegać, a tym samym zostać zdziercą, bo to i hańbi, i nienawiść za sobą niesie. s.82

8

Roztropny książę nie może i nie powinien dotrzymać słowa, jeśliby to było ze szkodą dla niego i skoro ustały powody, które go do dania słowa skłoniły. Gdyby wszyscy ludzie byli uczciwi, rada ta nie byłaby na swoim miejscu, lecz ponieważ są przewrotni i na dane słowo nie zważają, więc i książę nie powinien dotrzymać słowa (…). s.88

9

(…) książę nie ma się czego spisków obawiać, jak długo lud mu sprzyja; lecz jeśli lud jest nieprzychylny i nienawidzi go, wówczas wszystkich i wszystkiego musi się lękać. s.93-94

10

Nie należy bowiem upadać w nadziei, aby nas kto podniósł, bo ta nadzieja bardzo jest omylna, a jeśli nie omyli, to nader niebezpieczna, gdyż taki ratunek pachnie nikczemnością i nie zależy od nas, a jedynie ów ratunek jest dobry, pewny i trwały, który od osobistej naszej zdolności należy. s.120-121

11

(…)wypowiedzenie prawdy nie obraża księcia; lecz gdyby każdemu wolno było prawdę księciu powiedzieć, powaga jego poszłaby w poniewierkę. s.116

12

Jego [księcia] powaga zyskuje także przez otwarte działanie, zwłaszcza jeżeli się deklaruje otwartym przyjacielem lub nieprzyjacielem i bezwarunkowo czyjąś stronę popiera. Taki zawsze lepiej na tym wyjdzie niż ktoś neutralny (…) s.110

13

Lecz zdaniem moim lepiej i korzystniej jest działać rączo niż z wielkim namysłem; wszak szczęście to kobieta, którą jeśli chcemy przychylną sobie zrobić, trzeba bić i szturchać, bo wtedy więcej nam sprzyja, niż gdy ozięble z nią postępujemy. s.125-126

Słowniczek

makiawelizm – koncepcja polityczna zalecająca stosowanie zasady cel uświęca środki; postawa charakteryzująca się cynizmem i brakiem skrupułów w dążeniu do celu [SJP PWN]

 

Za możliwość zapoznania się z lekturą dziękuję Wydawnictwu MG

Wioletta Terefenko

Quisque porttitor lectus ac porttitor laoreet. Donec odio libero, mollis vitae consectetur eu, luctus sit amet ipsum. Curabitur molestie turpis vitae metus venenatis luctus. Nullam id imperdiet dui, et hendrerit erat.

2 odpowiedzi do “13 wskazówek jak zdobyć i utrzymać władzę według Niccolo Machiavelliego”

  1. Wstyd mi się przyznać, ale ja „Księcia” nie czytałam, jakoś nie mogę się zabrać, a to naprawdę interesująca pozycja. Muszę się chyba w końcu do tego jakoś zmobilizować.

    Pozdrawiam 😉

  2. Witaj!
    Nie słyszałam wcześniej o tej książce, ale dzięki Tobie mam ochotę ją przeczytać, ponieważ słyszałam wcześniej o takiej postaci jak Machiavelli czy Borgia, ale tylko z gry pt,, Assasin Creed „. Chętnie bym ją przeczytała. 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *